Zasady Ciągle się Zmieniają. Wasze Luki w Danych, Procesach i Własności Nie.

Zakres zależy od niedawnych deregulacji UE dotyczących progów wielkości i sektora, ocena gotowości zaczyna się od potwierdzenia waszej obecnej sytuacji, ponieważ zmiany progów przesunęły wystarczająco dużo firm w i poza obowiązkowy zakres, by założenia oparte na zeszłorocznych zasadach były niewiarygodne. Potwierdzenie sytuacji to szybki, ale konieczny pierwszy krok, zanim sensowne jest dalsze planowanie.

Progi się zmieniły, wykluczając niektóre firmy z obowiązkowego zakresu, ale żądania klientów i finansujących często trwają niezależnie od tego, co zdecydował ustawodawca, ponieważ duzi klienci i finansujący często żądają danych o zrównoważonym rozwoju niezależnie od czyjegoś prawnego obowiązku raportowania. Bycie poza obowiązkowym zakresem niekoniecznie oznacza, że znika też podstawowa presja komercyjna do raportowania.

To zależy od waszego potwierdzonego zakresu i kategorii wielkości, ustalonych w kroku potwierdzenia zakresu oceny, ponieważ obowiązujący harmonogram znacznie różni się w zależności od tego, gdzie dokładnie firma znajduje się względem obecnych progów. Nie ma jednej odpowiedzi ogólnie obowiązującej; musi to być najpierw odkryte dla konkretnych okoliczności każdej firmy.

Dobrowolny, lekki standard UE dla firm poniżej 1000 pracowników, z dwoma modułami i dwudziestoma ujawnieniami, nieobowiązkowy, ale przydatny, gdy klienci nadal proszą o informacje o zrównoważonym rozwoju, nawet jeśli firma nie podlega obowiązkowym zasadom raportowania. Daje mniejszym firmom uznany, znormalizowany sposób odpowiedzi zamiast odpowiadania od zera na każdy dostosowany kwestionariusz każdego klienta.

Użyjcie VSME jako domyślnej odpowiedzi, duży klient prawnie nie może wymagać od was więcej niż to, co VSME definiuje jako niezbędne, co czyni go przydatnym punktem odniesienia, gdy żądanie klienta wydaje się przekraczać to, co rozsądne dla firmy poza obowiązkowym zakresem. Odwoływanie się do standardu też oszczędza negocjacje o tym, co liczy się jako rozsądne żądanie za każdym razem.

Ograniczone do tego, co VSME definiuje jako niezbędne, dokładnie ten sufit, do egzekwowania którego standard jest zbudowany, co chroni mniejszych dostawców przed produkowaniem danych o zrównoważonym rozwoju na poziomie raportowania nieproporcjonalnym do ich wielkości i zasobów. Znajomość tego sufitu z wyprzedzeniem też ułatwia odrzucenie żądań, które go przekraczają, bez wydawania się niewspółpracujący.

Ocena łącząca analizę luk tego, czego brakuje, z oceną wewnętrznej zdolności i przeszkód w wypełnieniu tych luk, dająca firmie zarówno listę tego, co musi się zmienić, jak i realistyczny obraz tego, czy faktycznie może dokonać tych zmian w dostępnym czasie. Każda część osobno daje niepełny obraz tego, gdzie firma naprawdę stoi.

Rozłóżcie standard na indywidualne wymagania ujawnienia i oceńcie każde jako puste, częściowe, kompletne, kompletne z ograniczeniami, lub z luką, z przypisaną osobą odpowiedzialną dla każdego ujawnienia zamiast jednej globalnej oceny kompletności dla całego standardu. Ten poziom szczegółowości czyni wynikowy plan działania wystarczająco konkretnym, by faktycznie go przypisać i śledzić, nie niejasnym poczuciem ogólnego postępu.

Analiza luk wymienia, czego brakuje; ocena gotowości dodaje, czy organizacja faktycznie ma zdolność wypełnienia tych luk w realistycznych ramach czasowych, fundamentalnie inne i często bardziej niewygodne pytanie. Firma może mieć krótką listę luk, a mimo to nie być gotowa, jeśli brakuje jej wewnętrznej zdolności do wypełnienia nawet tych nielicznych luk w dostępnym czasie.

Zacznijcie od Etapu 1, rozruchu i masterclass, by skoordynować zrozumienie w całej organizacji, następnie przeprowadźcie analizę luk i gotowości, gdy wszyscy dzielą wspólny fundament tego, czego naprawdę wymaga. Pominięcie tego kroku koordynacji często prowadzi do niezgody co do podstawowego zakresu i terminologii w środku analizy luk, znacznie spowalniając cały proces.

Przypisane dla każdego wymagania ujawnienia podczas analizy luk, własność nigdy nie powinna domyślnie trafiać do "zespół ds. zrównoważonego rozwoju się tym zajmie", ponieważ większość ujawnień faktycznie zależy od informacji i procesów leżących w finansach, HR, zakupach czy operacjach bardziej niż wyłącznie w zrównoważonym rozwoju. Jeden zespół może koordynować raportowanie, ale rzadko sam posiada każdy pojedynczy punkt danych.

Zbudujcie podstawowy rejestr punktów danych raz, tak by na każdy kwestionariusz można było odpowiedzieć z tego samego źródła, zamiast traktować każdy nadchodzący kwestionariusz jako nowy projekt badawczy powielający pracę już wykonaną dla poprzedniego klienta. Dobrze utrzymywany rejestr zamienia to, co kiedyś było dniami wyścigu z czasem, w znacznie szybsze ćwiczenie mapowania rejestru do formatu, którego używa dany kwestionariusz.

Zacznijcie teraz od danych, własności, definicji i istotności, one zmieniają się niewiele wraz z zasadami i to one zajmują najdłużej zbudować, niezależnie od tego, jak ostatecznie ułożą się wymagania raportowania. Czekanie na pewność regulacyjną, zanim zacznie się od części, które ledwo się zmieniają wraz z tą pewnością, po prostu opóźnia pracę, która trwa najdłużej, bez rzeczywistej korzyści.

Upewnijcie się, że każde ujawnienie ma śledzalne źródło i wyznaczonego właściciela od początku analizy luk, jego rekonstrukcja później jest znacznie droższa, zwłaszcza po tym, jak dostawca zapewnienia już zaczyna testować i znajduje luki w ścieżce dowodowej. Śledzalność zbudowana od początku jest po prostu tańsza niż śledzalność dodana później pod presją czasową z zaangażowaniem zapewnienia już w toku.

Tak, wersja zbiorowa prowadzi kilka organizacji przez ten sam proces razem, zmniejszając koszt i dodając naukę od kolegów, ponieważ firmy o podobnych wyzwaniach raportowania często korzystają z porównywania notatek i dzielenia stałych kosztów sesji prowadzonych przez ekspertów. To często działa szczególnie dobrze dla firm średniej wielkości, którym indywidualnie brakuje budżetu na w pełni dostosowane zaangażowanie.